NE DERSİNİZ?
Log in

NE DERSİNİZ?

                                                    

   Hastanedeyim. Hastalığıma çare içerisindeyim. Koridordaki kalabalığa bakıyorum. Sonra park alandaki aracımla çektiğim sıkıntı aklıma geliyor.Boş alanda yoğunluk,girişte yoğunluk,koridorda yoğunluk,doktorun yanında yoğunluk,laboratuarda yoğunluk.

   İnsanlar peş peşe,  akın edercesine ilerliyor.Park alanları dolmuş,yoğunluk hat safhada hem araçlara, hem insanlara, sıra alanlar, tahlil olanlar, doktora muayene olmaya çalışanlar.Herkesin,her kesimin acelesi var,acil servis ister gibi acil muayene.Doktorlarda buna ayak uydurmuş.Birinin derdini dinlerken,diğerinin röntgenine, öbürkünün ilacını yazdırmaya çalışıyor.Hastalık önemli, zaman kısıtlı, yaşlısı(65+) bekleyemiyor,gencin gitmesi gereken yer var,orta yaşlısı işiyle ilgilenmeli,çocuklar hastane ortamından uzaklaşmalı.Bir şekilde ,bir an evvel bitirmeli hastalık işini.Oysa telaşıdır hastalanmasına sebebiyet, koşuşturmadır rahatsızlığının başlangıcı.Ama  ne çare yine de acele etmelidir.

  Neden? Niçin? diyorum. Daha sağlıklı hayat mı? Yoksa ölümü geciktirmek mi? Ölüm yakının değilse seyirlik olmuş. Etkisi uçucu, varlığı tartışmalı, hakikat lakin kafamızı çevirdiğimizde yok olup gidecekmiş gibi, sanki hiç gelmemiş.Bana ait değilse, benden birinin değilse sıradan,yapay,yalancık sadece onun başına gelen bir olay,bana uğramayacakmış, etrafımda tur atacakmış,benimle işi yokmuş gibidir,ölüm.

  Ölüm sanki bir elbise bir bahşiş bir söz bir lütuf gibi gözüküyor. Belkide bu yüzden kimine yakıştırıyor, kimine konduramıyoruz. Kimine bol geliyor, kimine hiç olmuyor. Kimine hastalığı, kimine sağlığı uygun bulmuyoruz.Bu yüzden hastaneleri dolduruyor ve artık yetersiz buluyoruz,çare diyoruz.Alternatif tıplar geliştiriyor,hastane konforlarını iyileştiriyor,binaları seyirlik yapıyoruz.Belki de hastalığı özendiriyoruz.Ne dersiniz?

Hastanelerde acı yok olmuş.Hayat sıradanlaşmış, doğallaşmış.Hastalar hastaneler için müşteriye dönüşmüş.Ne kadar çok gelen varsa ihaleler o kadar kabarık.Hastalar ve yakınları birer veli nimet, işsizlere iş imkanları çünkü duygular gitmiş.Tahammül kalkmış.Erken gel, sıranı al, tahlil numaranı kap,direk doktor odasına dal ve gününü geçir.Başkasının acısı ,derdi, hastalığı, sırası neden önemli olsun ki?

  Bugün sağlık dediğimiz bir önceki manasıyla anlamını yitirdi. Eski hastalık isimleri öldü, yerine daha kapsamlı yenileri geldi. Tedavi gelişti,hastalık çeşidi arttı.Tıp ilerledi,yaşam ömrü kısaldı.Daha uzun ömür dedik,daha sağlıklı hayat dedik,daha konforlu yaşam dedik lakin hayatı yaşamadan ölümle yüzleştik.Acaba sağlık hiç çaktırmadan ölümsüzlükle yer mi değiştiriyor? Ölümsüzlüğün arkasına mı sığınıyoruz? Gölgesinde mi çabalıyoruz? Bütün bir hayatı ölüme ertelemek için mi harcıyoruz? Ne dersiniz? Farkında mısınız?

   Hastanelere muhtaç etmeden ,hastanesiz de bırakmadan sağlıklı yaşam dileklerimle….

Bu kategoriden diğerleri: « GEMLİK, TRAFİK VE SİGORTA
Yorum eklemek için giriş yapın